Για το ΧΑΜΟΓΕΛΟ

Γεια σας ωρέ hellinares εδώ μέσα
Μας έχετε πρήξει με το ποιος είναι πατριώτης και ποιος πέθανε φτωχός αρχιδοχουντέος (σκατά στον τάφο του για λίπασμα) και πως για όλα τα φταίνε οι πρόσφυγες κι όλοι οι άντρακλες να πούμε θέλουνε να κάψουνε τα γυναικόπαιδα...
Εμένα ή μάνα μου και εκατοντάδες χιλιάδες γιαγιάδες ήταν προσφυγοπούλες από τον Πόντο κι από Μικρά Ασία κλπ.
Ο πατέρας μου παρασημοφορημένος για την ανδρεία του Μακεδόνας κι ο παππούς μακεδονομάχος πέθαναν πάμφτωχοι. Ο πατέρας μου για να ζήσει 3 παιδιά πουλούσε ανάπηρος τσιγάρα με ένα βαλιτσάκι γυρνώντας τα γραφεία των αναίμακτων δοσίλογων συμπολεμιστών του που είχαν γίνει ¨εντελώς τυχαία¨ αξιωματικοί. Πέθανε σε ένα προσφυγικό ερείπιο και τον πήρε το κάρο του δήμου να τον πάει στο νεκροταφείο.
Η μητέρα μου ορφάνεψε από νωρίς και 14 χρονών έφυγε από το χωριό της, τα προσφυγικά στον Άγιο Κωνσταντίνο ξεπουλώντας σε μαυραγορίτες ότι είχε και δεν είχε για να έρθει να δουλέψει υπηρέτρια στην Αθήνα.
Και είναι πάρα πολλοί συνάνθρωποι μας που αγωνίστηκαν κι έφυγαν φτωχοί. Ευτυχώς έχουμε ακόμα μερικοί σε αυτό τον τόπο μνήμη και ταξική συνείδηση και οι πληγές από τα βασανιστήρια και τις εξορίες πονάνε ακόμα τα κόκκαλα των πατεράδων μας. Λίγος σεβασμός,,,αλλά που να βρεθεί βρε αδερφέ;
ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΛΕΓΑ...ΔΕΝ ΕΧΩ ΓΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ 58 ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΥΡΟΒΟΛΩ ΚΙ ΑΥΤΟ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΕΡΙΚΩΝ ΜΕΡΙΚΩΝ.

 
Loading...