Οδηγίες Πίσω - 1992

Κυκλοφορεί Β` Έκδοση

Τον έβλεπα μέσα από σπαθιές καλοκαιρινών ανέμων. Είχε ντυθεί ασκητής και γύρναγε τις μπούκλες των μαλλιών του γύρω από τ`αυτιά. Τον άκουγα να μουρμουρίζει , να δαγκώνει τα χείλη του και να πιέζεται να ξεσυφίξει μια αναπνοούλα ελπίδας.
Ταβέρνα σκοτάδι , παλιά συμμαθήτρια "πως μας την φτιάξαν έτσι τη ζωή;"
Η ξεφτίλα. Τον εαυτούλη μας κοιτάμε ρε. Το πρόσωπο στην κοινωνία...
Δουλειά... Να δανείζεις στ`αφεντικό σου που χώρισε με τη γυναίκα του.
Πάνω κάτω με μια εφημερίδα. Συστάσεις. Γιατί δεν έχεις συστάσεις; Στην ουρά.
Να κοιμάσαι στα παγκάκια να προλάβεις αύριο να είσαι πρώτος.
- Ελάτε αύριο...
- Έχω ανάγκη.
- Τι να σας κάνω.
Να βλέπεις κοριτσάκια ανήλικα να λιώνουν στα εργοστάσια , να κλαίνε κρυφά στους καμπινέδες περιμένοντας το πληκάρι για γάμο να κάνουν σπίτι δικό τους. Να βλέπεις έγκυες να δουλεύουν κι από πάνω ο άντρας να ορκίζεται ότι το παιδί θα`χει καλύτερη τύχη.